Claudia de Breij - Nu ben je weg

Nu ben je weg
De dag begint al
had ie nog zon zacht begin
Iets met lakens en een lijf of twee
Ik laat je gaan, wat me niet zint
Ik zeg wel dag
Maar ’n klein kind
Schreeuwt van binnen
Mag ik met je mee?

Maar jij moet jou grote mensen dingen doen
Al tintelt op m’n lippen nog de allerlaatste zoen
Van de mond waarmee je nu alweer goedemorgen zegt
Tegen mensen die niets weten van het voorrecht om bij jou te mogen zijn

Nu ben je weg
’t is oké
Ik neem je in gedachte mee
Tenminste zoiets heb ik dan bedacht

Maar wat je denkt
En hoe het voelt
Daartussenin zit onbedoeld
vaak toch een verschil van dag en nacht

De dagen zijn te lang
En de nachten zijn te kort
Waarom krijg ik jou pas terug
Als het alweer avond wordt?
Terwijl jij dan je dure dagen slijt
Tussen koffieautomaten, overlegjes

En ik weet dat ze belangrijk zijn
De dingen die je doet
De wereld en je werk
Omdat ik ook zo nodig moet

Maar in jou armen aan het einde van de dag
Snap ik niet waarom ik daar niet al die uren,
dat ik jou gemist hebt lag

Straks ben je weer waar je begon
Waar nu nog haast is en beton
Daar is straks nog alleen nog rust en dons
Kom maar hier waar je niks moet
Kom maar hier alles is goed
Kom maar hier de wereld is van ons

Lyrics licensed by LyricFind

Wijzigen Zit er een fout in de songtekst? Wijzig hem dan nu!